Wpisy

Nauka angielskiego

Każdy z nas inaczej podchodzi do tematu nauki języka obcego. Wielu badaczy uważa, że można do tego celu wykorzystywać nasze zmysły: oczy, uszy, ruch i dotyk. A przy dobrym dopasowaniu metody do naszych predyspozycji, możemy uczyć się szybciej i efektywniej.

Read more

Metody poprawiające skuteczność nauki

Jest mnóstwo osób, którym nauka języka obcego przychodzi bez trudu, szybko opanowują słownictwo, podstawowe zwroty i gramatykę. Snu z powiek nie spędza im perspektywa rozmowy z obcokrajowcem, w której zapominają pojedynczych słówek, co uniemożliwia prowadzenie swobodnej konwersacji. Nie są to osoby o wrodzonym talencie do języków, a te, które w toku systematyczności i odpowiedniej motywacji osiągnęły zamierzony efekt poprzez stosowanie odpowiednich metod. Uniwersalny sposób nauki języka nie istnieje, dlatego warto określić swój indywidualny styl, tak aby przyswajana wiedza była na długo zapamiętywana.

WZROKOWIEC

Jeśli preferujesz elementy wizualne otoczenia, zapamiętujesz to co zobaczysz: kolory, kształty, wygląd zewnętrzny swój i innych, dekoncentruje Cię, jeśli w Twoim otoczeniu panuje nieład. Dobrze zapamiętujesz twarze, za to nie pamiętasz imion. Najlepiej przyswajasz to, co zobaczysz w postaci:

• materiałów graficznych,
• tekstów,
• zdjęć,
• filmów,
• programów komputerowych,
• prezentacji,
• wykresów.

Lubisz się uczyć poprzez obserwacje i notatki. Nie rozpraszają Cię muzyka czy rozmowy prowadzone dookoła, za to nie możesz się skupić gdy następuje wizualna dezorganizacja, bałagan i nieład z pewnością jesteś wzrokowcem.

Rada: wskazana jest wszelkiego rodzaju wizualizacja, symbole zamiast słów: tabele, wykresy, zdjęcia, obrazki, prezentacje komputerowe, filmy, ćwiczenia z użyciem programów komputerowych, samodzielne pisanie tekstu. Pomocne będzie stosowanie kolorowych zakreślaczy, rysowanie bądź drukowanie obiektów, które możemy podpisywać i opisywać w obcym języku. Dodatkowo należy uporządkować przestrzeń wokół wzrokowca tak by nic nie wytrącało go z uwagi podczas nauki.

SŁUCHOWIEC

Reagujesz na bodźce słuchowe, preferujesz informacje „mówione” i „słyszane”, jeśli przez dłuższy czas przebywasz w ciszy – sam wytwarzasz dźwięki (nucisz, śpiewasz, mówisz do siebie). Gdy się uczysz nie może rozpraszać Cię żaden hałas, muzyka czy inne dźwięki. Mówisz dużo, opisujesz dźwięki. Łatwo uczysz się języków obcych poprzez:

• konwersacje
• prowadzenie dialogu na zasadzie pytań i odpowiedzi.
• słuchanie materiałów do nauki języka
• powtarzanie na głos tego co usłyszysz

na pewno jesteś słuchowcem.

Rada: skutecznym rozwiązaniem podczas nauki będzie odsłuchiwanie nagrań, dialogów, słuchanie zagranicznego radia, oglądanie obcojęzycznych filmów bez lektora (można włączać napisy), prowadzenie dialogów i dzielenie się zdobytą wiedzą na głos z innymi, czytanie na głos obcojęzycznych książek. Podczas nauki wskazana jest cisza.

DOTYKOWIEC (czuciowiec)

Wyrażasz się w ruchu, zwracasz uwagę na komunikację pozawerbalną: język ciała, ton głosu wyraz twarzy, gestykulację. Kładziesz nacisk na emocje a nie sposób mówienia. Zapamiętujesz treści działające na emocje. Często gestykulujesz, zachowujesz się bardzo ekspresyjnie. Łatwiej przyswajasz wiedze gdy:

• notujesz,
• szkicujesz,
• rysujesz,
• potrafisz się skoncentrować gdy trzymasz coś w dłoniach,

Dekoncentrację powodują negatywne emocje u siebie lub otoczenia, wówczas nie możesz się skupić i całkowicie rozpraszasz, przyjmij za pewnik, że jesteś czuciowcem.

Rada: podczas nauki wykorzystuje zmysł, który jest dominujący, dotyka różnych przedmiotów, wymawia ich nazwy w obcym języku na głos. Tworzy w myślach mapy skojarzeń, dzięki którym łatwiej mu przypomnieć sobie trudne słowa. Istotne jest trzymanie czegoś w ręku, zabawa długopisem, piłeczką czy innym przedmiotem.

KINESTETYK

Lubisz się poruszać w związku z czym potrzebujesz dużo przestrzeni. Siedząc na krześle zwykle kołyszesz się lub poruszasz nogami. Podróżujesz, zmieniasz miejsce, by być w ciągłym ruchu. Jesteś człowiekiem czynu zorientowanym na działanie konkretnym i rzeczowym, mówisz mało i lakonicznie za to żywo gestykulujesz. Najłatwiej zapamiętujesz treść gdy:

• jest w to zaangażowana aktywność ruchowa
• występuje element współzawodnictwa.
• możesz dotykać przedmiotów podczas nauki, bawić się nimi i manipulować.
• robisz sobie dużo przerw które poświęcasz na poruszanie się.

Mimo iż sam potrzebujesz ruchu by lepiej przyswajać wiedzę ruch innych bardzo Cię dekoncentruje, wówczas możesz uznać siebie za kinestetyka.

Rada: należy wykorzystywać ruch i eksperymenty. Pomocne będzie odgrywanie ról, wizualizacja akcji: ucząc się rozmówek u lekarza powinien chodzić po „gabinecie”, zadawać na głos pytania, symulować odruch kaszlu. Te zabiegi podobnie jak kołysanie się na krześle, poruszanie nogami czy dotykanie przedmiotów pomogą w przyswojeniu nawet najtrudniejszej porcji wiedzy.